Yargıtay’dan şoke eden güzel evlat kararı: Mal kaçırmış üzere olmaz

Yargıtay Hukuk Genel Heyeti, kanser hastası yaşlı babasına ve kalp hastası annesine yıllarca bakan kız evlada bırakılan daire hakkında son …

Yargıtay Hukuk Genel Heyeti, kanser hastası yaşlı babasına ve kalp hastası annesine yıllarca bakan kız evlada bırakılan daire hakkında son kararını verdi. Buna nazaran; ailesine bakan evlada verilen dairenin miras kaçırmak olmadığına hükmetti.

Maddi durumu düzgün olan bir baba, kendisine ve hasta olan eşine yardımcı olması için kızıyla “ölünceye kadar bakım sözleşmesi” imzaladı. Bundan ötürü öbür bir kentte ikamet eden kız evlat, kalp hastası annesi ve kanser babasının bakımını yıllarca üstlendi. Yaşlı adam öldükten sonra yaptığı mukavele gereği kızına bir daire bıraktı. Öteki mirasçılar ortasında soruna yol açan dairenin tahlili için aile, Asliye Hukuk Mahkemesi‘ne başvurdu. 

“GERÇEK EMELİ BAKIM DEĞİL BAĞIŞ”

Öteki mirasçılar, 14.06.2011 tarihinde vefat eden yaşlı adamın mal kaçırmak gayesiyle bu mukaveleyi imzaladığını ileri sürdü. Öte yandan evli ve çocuklu olan mirasçı, diğer bir kentte yaşadığı için babasına bakamadığını, ayrıyeten murisin eşinin hayatta ve sağlıklı olması sebebiyle ona bakabilecek güçte olduğunu sav etti. Gerçek hedefin bakım değil bağış olduğunu öne süren davacı, miras hissesi oranında tapu iptali ve tescil isteğinde bulundu.

Davalı kız evlat ise 7 yıl boyunca hasta anne ve babasına baktığı için babasının kendisine bir daire verdiğini söz etti. Kardeşler ortasında süren davada mahkeme son noktayı koydu. Buna nazaran; mahkeme kız evladın hasta annesi ve babasına bakmasını Türk örf ve adetlerine bağlayarak davanın kabulüne karar verdi.

YARGITAY DEVREYE GİRDİ

Mahkemenin verdiği karar Yargıtay 1. Hukuk Dairesi tarafından, “Murisle (miras bırakanla) davalı tarafın ilgilendiği, ölünceye kadar bakma akitlerinin ivazlı akitlerden olup davalının bakım borcunu yerine getirdiği, miras bırakanın mal kaçırma hedefi olsa idi tüm malvarlığını devredebilecekken bunu yapmadığı münasebetiyle temlikin gerçek bakım karşılığı olduğu mal kaçırmanın amaçlanmadığı anlaşılmaktadır” sebebiyle bozuldu. Mahkemenin birinci kararda ısrarı devam edince bu kez devreye Yargıtay Hukuk Genel Heyeti girdi.

Yargıtay Hukuk Genel Şurası’nın verdiği kararda şu sözler yer aldı:

“Miras bırakan 1938 doğumlu olup, 14.06.2011 tarihinde vefat etmiştir. Geride sağ eşi ile kendisinden evvel vefat eden oğlunun çocukları ve davacı oğlu ile davalı kızı mirasçı olarak kalmıştır. Miras bırakan mesken niteliğindeki dava konusu taşınmazını 12.05.2010 tarihinde ölünceye kadar bakma mukavelesiyle davalı kızına devretmiş, davacı oğlu tarafından gerçek emelin bağış olduğu, mirastan mal kaçırma hedefiyle, muvazaalı olarak temlikin yapıldığı ileri sürülerek eldeki dava açılmıştır. Lakin evraktaki kanıtlar incelendiğinde, miras bırakanın ölmeden evvelki son yedi yılını kanser hastası olarak geçirdiği, davalı kızının kendisi ile ilgilendiği, hem hastanede hem de meskende kalarak babasına baktığı, bu sırada kalp ameliyatı olan annesine de bakıp ilgilendiği anlaşılmakta olup, miras bırakan tarafından kızının sağladığı bu bakım ve ileride de kendisine bakıp gözetmesi emeliyle dava konusu taşınmazın devredildiği açıktır. Hakikaten ölünceye kadar bakma kontratı yapıldıktan sonra davalı babasının yanına taşınmış, yaşlı ve hasta olan murise vefatına kadar bakarak kontratla üstlendiği edimini ifa etmiştir. Maddi durumu düzgün olan murisin dava konusu taşınmaz dışında iki farklı kentte konut niteliğinde dört başka bağımsız kısım ile 300 dönüm kadar arazi sahibi olduğu evrak kapsamından anlaşılmakta olup, mal kaçırma gayesi taşıması hâlinde murisin öbür taşınmazlarını da devredebilecekken bunu yapmadığı da açıktır. Ayrıyeten belirtmek gerekir ki, ölünceye kadar bakıp gözetme şartı ile yapılan temliki sürecin geçerliliği için kontratın düzenlendiği tarihte bakım alacaklısının özel bir bakım ihtiyacı içerisinde bulunması mecburî değildir. Bu gereksinmenin kontrattan sonra doğması ya da bu mukavelede tarafların hak ve borçları bakım alacaklısının ömrüyle hudutlu olduğundan bakım alacaklısının vefatına kadar çok kısa bir müddet sürmüş olması da mukavelenin geçerliliğine tesirli değildir. Tüm bu olgular karşısında, murisin taşınmazını yalnızca bir görünüş meydana getirmek için değil de samimi olarak bakım temini için ölünceye kadar bakma kontratıyla devrettiği, öteki mirasçılarından mal kaçırma emelini taşımadığı, bakım borçlusu olan davalının da babasına bakarak karşı edimini ifa ettiği anlaşılmakta olup, gerçek bakım karşılığı yapılan kontratın muris muvazaası nedeniyle geçersiz olduğundan kelam edilemez. O hâlde; Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece evvelki kararda direnilmesi yol ve yasaya karşıttır. Mahkeme kararının bozulmasına oy birliği ile karar verilmiştir.”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.